...leyndarmál þá væri ég fleygur fugl. Ætla reyndar ekki að segja ykkur að ég sé ástfangin en bara að mér líður vel. Var loksins að flytja hjólið mitt til Amsterdam og er farin að hjóla aftur. Það er aðeins öðruvísi en í Utrecht enda pínulítið stærri borg. Er ótrúlega glöð að vera loksins búin að þessu, því fyrr því betra. Svo er bara að villast aðeins og þá er þetta komið. Það er svo gott þegar maður finnur að nýr staður er orðinn heima og ég er búin að finna þessa tilfinningu hérna á Sluistraat. Hef ekki fundið þessa tilfinningu síðan ég bjó á Vesturgötunni þó svo að auðvitað er Foldasmárinn alltaf heima en samt heima hjá mömmu og pabba. Allar þessar tilfinningar, jeminn!!!
Ég átti yndiselga helgi, Nonni átti afmæli á sunnudaginn og ég var að baka allan laugardaginn. Get ekki neitað því að mér þyki þetta ekki skemmtilegt. Það er ótúlega góð tilfinning að baka og hugsa ekki um neitt, tæma hugann. Svo komu múgur og margmenni í boðið og þetta bara eins og á sveitabæ með upprúlluðum pönnukökum og fíneríi!
Svo er bara að takast á við vikuna og fyrstu æfingna á Messien á föstudaginn, hlakka mikið til en þetta er algjört torf. Verð að viðurkenna að ég hefði ekki valið þetta sjálf en þetta er ótúlega mikil áskorun. Sjáum hvað gerist.
Set inn tilvitnun í Heimsljós svona af því að ég vara að tala um sveitabæinn!
"Í þessu hvítskúraða eldhúsi með opnum glugga
sínum bjó í senn einhver almennur virðuleiki og ópersónulegur hlýleiki,
sem gerði mann sælan í miðju andstreymi lífsins og sorg. Hinir
vingjarnlegu rósóttu diskar í rekknum, þvaran á veggnum, bláköflótta
gluggablæan, prjónarnir konunnar í gluggakistunni, volgran frá
eldavélinni, kisa, ángan af kaffi, túnglsljósið, sjórinn, - þetta var
kanski ekki margra króna virði ef átti að selja það, en alt um það, það var veröldin einsog hún er fegurst og best."
Heimsljós - Höll sumarlandsins, 20. kafli
Elsdhúsin eru alltaf hjarta heimilisins. yndislegt hvað hversdagleikinn getur verið fallegur.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli