allt og ekkert

Mér finnst sunnudagar yndislegir dagar. Það er eitt af því besta sem ég veit að vera bara heima á sunnudegi, fá mér kaffi og ristað brauð. Baka kannski pönnukökur og kveikja á kerti. Þessi sunnudagur er búinn að vera yndislegur. Lottie kom í heimsókn og við vorum að spila víólu dúetta. Það var alveg dásamlegt, við erum nú ekki þær bestu en við komumst í gegnum þetta. Held að það hafi verið mjög skondið að vera fluga á vegg. Við erum að fara að spila fyrir hinar stelpurnar í bekknum á þriðjudaginn en þá ætlar hún að hafa svona söng dag heima hjá sér.

Annars gengur lífið sinn vana gang og er Erla hérna í heimsókn hjá mér. Alltaf skemmtilegt að fá gesti og gera svona ferðamanna hluti. Góð afsökun til að fara út að borða og svona. Það er komin mikil jólastemming í mig enda nóvember næstum á enda. Ætla að fara að hlusta á jólalögin að fullum kraftir á þriðjudaginn á afmælinu hennar Gróu.
Skólinn gengur vel og ég er ótrúlega ánægð með allt saman en á örugglega eftir að segja þetta í hverju einasta bloggi fram að jólum. Ég hlakka órúlega mikið til að koma heim!
Ástarkveðjur
Ykkar Þórunn Vala

Lottó auglýsing!

Var held ég búin að tilkynna það hér að hafa verið að syngja inn á auglýsingu og hún er loksins komin. Læt linkinn fylgja með. Annars er allt gott að frétta. Engar fréttir góðar fréttir. Kem með myndir frá ævintýri okkar Halldóru í Amsterdam sem fyrst!

Kossar og knús

http://www.creatie.nl/creatie/select/expression/49902.do

"Rationality makes you sleepy"

Hér er gagnrýni sem Eyvi skrifaði um sýninguna okkar í Yo Opera. Takk fyrir falleg orð!

Örópera gærkvöldsins að viðstöddu fjölmenni og sjálfum borgarstjóra Utrecht á mikið erindi við okkur frjálshyggjuviltan lýðinn. Ómstríð hljómasambönd sóprans, mezzos, baritóns, altflautu og sellós minntu á þann óhugnalega vef örlaganornanna sem margar vestrænar þjóðir hafa flækst í undanfarin misseri. Hvað er fallið annað en hátt og hart eftir syndasund græðginnar!? Stigagangur félagsmiðstövar Utrecht var hugvitsamlega nýttur sem umgjörð fyrir síðustu andadrætti veðbréfabraskaranna tveggja, sungin af mezzo og baríton. Þau hölluðu sér fram af handriðunum með skemmtilegum víratilfæringum á jakkafötunum með þeim árangri að manni fannst þau vera í frjálsu falli. Á gólfinu fyrir neðan var sakleysisleg yngismey í ljósbláum silkikjól sem hafði hlotið sömu örlög og biðu braskaranna. Ljóst sítt hárið hafði flyksast í allar áttir og hún lá þarna í feygð sinni eins og sakleysið og fegurðin sjálf, myrt af ofurhugsjónum nútímans. Stúlkan, sem sungin var af sópran, gekk aftur og söng draugkenndar strófur til fallandi jakafataplebbanna. Óp, viðskiptaleg gildismöt færð í tóna og hvassir og draumkenndir tónar sellósins og altflautunnar gáfu okkur innsýn inn í heim sem flestum er ókunnugur en hefur áhrif á okkur flest.
Bestu þakkir fyrir frábæran performans.